బూత్ బంగ్లా ముచ్చట్లు - Ghost is fucking me a lot - Part 6

గోపన్న తన మామగారింట్లో 4నెలలు ఉన్నాడు. భార్యని ప్రేమగా చూసుకోవడం, కొడుకుతో ఆడుకోవడం, మామగారితో ముచ్చట్లు, ఇంకా తనకి తెలిసిన నలుగురిని పలకరించడం ఇలా ఆనందంగా గడిచిపోయాయి ఆ 4నెలలు. ఈ లోపు కళావతి మళ్ళీ నెలతప్పింది. అందరి ముఖాల్లో సంతోషం వెల్లివిరిసింది.
ఎప్పుడైనా తాగాలని అనిపిస్తే భార్యకి చెప్పేవాడు. భార్య వెళ్ళమని చెప్పేది. అప్పుడు కూడా ఒక గంటలో వెనక్కు వచ్చేసి భోజనం చేసి మౌనంగా తన గదికి వెళ్లిపోయేవాడు.
4నెలల తర్వాత తన ఊరికి వెళ్ళాలని అనిపించింది గోపన్నకి.
మర్రోజు పొద్దున్నే భార్యకి తన నిర్ణయం తెలిపాడు. అత్తమామలు కూడా సరే అన్నారు. తర్వాతి రోజే సొంత ఊరికి భార్యా పిల్లలతో కలిసి ఊరికి బయలుదేరి ఇంటికి చేరాడు.
ఎప్పుడో తర్వాతి రోజు పెళ్లి పెట్టుకుని ఊరు వదలి వెళ్ళిపోయిన తర్వాత గోపన్న ఇంటికి రావడం ఇదే మొదటిసారి. అది కూడా పాత పెళ్ళాన్ని వెంటేసుకుని రావడం వల్ల అందరూ ఆశ్చర్యంగా చూడసాగారు గోపన్నని. వాళ్లలో ఆశ్చర్యం కన్నా ఏం జరిగిందో అన్న కుతూహలమే ఎక్కువగా ఉంది.
రెండు రోజుల వరకు బయట గోపన్న జాడ లేదు. తర్వాత రోజు కల్లు దుకాణం దగ్గర కనిపించాడు.
అందరూ గోపన్న చుట్టూ చేరారు. అందులో గోపన్నకి బాబాయ్ వరసయ్యే వెంకయ్య గోపన్న పక్కన కూర్చున్నాడు. గోపన్న 2ముంతలు పుచుకున్నాక వెంకయ్య మెల్లిగా అడిగాడు.
"ఏరా అబ్బాయ్ ఎక్కడికెళ్లిపోయావ్ ఇన్ని రోజులు?"
"మీ కోడలింటికి పోయినా బాబాయ్"
"అదేంట్రా వదిలేసావ్ గా?"
"లేదు బాబాయ్ పాపం మంచిది.. మర్చిపోలేక పోయిన"
"పోన్లేరా అయ్యా.. సుఖంగా ఉంటే అంతే చాలు"
మాటలు మరిక పొడిగించలేదు వెంకయ్య.
గోపన్న మరొక 3ముంతలు తర్వాత ఇంట్లో ఉన్నాడు.
భోజనం చేసి పెళ్ళాం జతలో వెచ్చగా పడుకున్నాడు.
కాలం ఇలా సాఫీగా సాగిపోతే మనం చెప్పుకోడానికి ఏముంది. గోపన్నలో క్రమక్రమంగా విషపు ఛాయలు అలుముకున్నాయి. దానికి తోడు తల్లి తన పెళ్ళాం మీద వేసే నిందలు కూడా తొడయ్యాయి.
మళ్ళీ పెళ్ళాంతో విభేదాలు చోటు చేసుకున్నాయి. కళావతి అన్నిటికీ కాలమే సమాధానం చెబుతుందని మౌనంగానే ఉండసాగింది. కాలక్రమేణా గోపన్న వేధింపులు భరించలేక మరల పుట్టింటికి చేరుకుంది నిండు గర్భంతో.. ఈ సారి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ భర్త దగ్గరికి వెళ్లకూడదని ఇంట్లో అందరూ గట్టిగా అనుకున్నారు.
గోపన్న కూడా అది పోవడమే మంచిది అనే నిర్ణయానికి వచ్చేశాడు. కానీ తన వంటి సుఖానికి కూడా ఒక ఆడది కావాలి కదా.
కానీ వరలక్ష్మీ ఉదంతం గోపన్నకి బాగానే గుణపాఠాలు నేర్పింది. అందుకే తెలిసిన వాళ్ళలో సంబంధం చూడమని తల్లికి పురమాయించాడు. తల్లి ఆ పనుల్లో ఉండగానే పని రీత్యా పొరుగూరు వెళ్ళవలసి వచ్చింది.
4రోజులు ఆ కొండల మధ్యనే గడిచిపోయింది.
తర్వాతి రోజు రాత్రి తోటి పనివారితో కూర్చుని నాటుకోడి కాల్చుకుంటూ కల్లు తాగుతున్నాడు. సంద కల్లు బాగా పులిసిపోయిందేమో బాగా మత్తెక్కిపోయారు ఒక్కొక్కరు. గోపన్న ఆ మత్తులో తూలుతూ నడుచుకుంటూ వచ్చి ఊర్లో ఒక చోట పడి నిద్రపోయాడు. పొద్దున్నే కళ్ళు తెరిచి చూసే సరికి మంచం మీద ఉన్నాడు. ఏవో మాటలు వినిపిస్తున్నాయి. లేచి నిలబడి బయటకి వచ్చి చూసాడు. తన ఎదురుగా పరికిణీ వేసుకున్న లేడి పిల్ల ఒకటి చెంగు చెంగున గెంతుతూ వచ్చి తనని చూసి బ్రేక్ వేసినట్టు ఆగిపోయింది.
ఆ కళ్ళు చూస్తుంటే అసలు కళ్ళలా లేవు. సరస్వతీ దేవినడిగి తెచ్చిన రెండు తెల్ల కలువ రేకుల్ని దిష్టి తగలకుండా దిష్టి చుక్క పెట్టి అక్కడ అమర్చారేమో అన్నట్టు విశాలంగా ఉన్నాయి ఆ కళ్ళు.
ఆ కళ్ళని అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయాడు గోపన్న.
ఆమె కను రెప్పల్ని రెపరెపలాడించింది. ఆమె రెప్పలు అలా కొడుతుంటే రామ చిలుక రెక్కలాడించినట్టు అనిపించింది గోపన్నకి.
కాలుడికన్నా నల్లగా ఉన్న ఆమె కంటి కాటుక ఆమె కనులకి మరింత శోభను చేకూర్చింది.
కొంచెం కిందకి చూస్తే నునుపైన ఆమె ముక్కు సన్నగా, కోలగా పదును తేలి ఉంది. దానికి కుడి వైపున ఉన్న చిన్న ముత్యపు ముక్కుపుడక ఆమె నాసికా సౌందర్యాన్ని నాసిక్ లో గోదావరి అంత అందంగా మార్చేసింది.
కొన్ని క్షణాలు ముత్యం వల్ల ముక్కుకు అందం వచ్చిందో ఆమె ముక్కును చేరడం వల్ల ముత్యానికి అందం వచ్చిందో తేల్చుకోలేకపోయాడు.
అసలు ముత్యాలు పుట్టేది ముత్యపు చిప్పల్లోనా ఆమె ముక్కులోనా అనే సందేహం కలుగుతోంది.
ఇక ఆమె పెదాలు చూస్తే ముద్దు పెట్టాలనే కాంక్ష తప్ప అతనిలో భావుకుడికి పెద్దగా పని పెట్టలేదు గోపన్న.
పైన అంతా బాగానే ఉంది. ఇక అసలు ఆస్తుల వివరాలను సేకరించడానికి కిందకి చూసాడు.
అబ్బా.. పట్టు పరికిణీలో పట్టు పట్టాలనిపించే అందాలు.
ఆమెను అలా చూస్తుంటే ముగ్గడానికి ముందే కోసిన బంగినపల్లి మామిడి కాయను సన్నని ముక్కలుగా కోసి ఉప్పూకారం అద్ది పెట్టినట్టు నోరూరిపోతుంది.
గోపన్న ఎప్పుడైతే తన చూపులు కింద ఫ్లోర్ కి షిఫ్ట్ చేసాడో ఆ అమ్మాయి "అమ్మా.. మావయ్య లేచాడే" అని అరుస్తూ తుర్రుమంది.
గోపన్న అలాగే అరుగు మీద కూర్చున్నాడు. తనకి ఎవరైనా టీ ఇస్తే బాగుంటుందని అనిపించింది.
అలా అనుకున్నాడో లేదో ఇలా గోపన్న ముందుకు టీ గ్లాసు ప్రత్యక్షమయ్యింది.
తల ఎత్తి చూసాడు.
ఎదురుగా ఎవరో ఒకావిడ నిలబడి ఉంది టీ గ్లాసుతో.
ఆమె ఎవరా అని గుర్తు తెచ్చుకోడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. ఠక్కున ఒక చోట అతని ఆలోచనలకు తెరపడింది.
ఆమె తన పెద్దమ్మ కూతురు. ఎప్పుడో ఒకసారి చూసాడు. మళ్ళీ ఇదే కలవడం. తమ ఇళ్ల మధ్య పెద్దగా రాకపోకలు లేవు.
"బాగున్నావా తమ్ముడూ?" నవ్వుతూ పలకరించింది.
"బాగున్నాను అక్కా.. మీరు ఎలా ఉన్నారు? బావెక్కడ?" టీ గ్లాసు అందుకుంటూ అడిగాడు.
"పొద్దున్నే నిన్ను తీసుకొచ్చి ఇక్కడ పడుకోబెట్టి ఆయన పొలం వెళ్లిపోయారు. ఇంతకీ ఆయనెక్కడ తగిలారు నీకు?" అంటూ అక్క అడిగిన ప్రశ్నకు టీ గొంతులో పొలమారింది.
"పనికి వచ్చాడంట.. మనం ఇక్కడ ఉన్నాం అని తెలిసుండదు. నేనే తీసుకొచ్చా" వెనక నుంచి కాళ్ళు కడుక్కుంటూ గోపన్న బావ సమాధానం ఇచ్చాడు.
అప్పటికి హా.. హ.. అన్నాడు కానీ ఏం జరిగిందో అర్ధం కాలేదు గోపన్నకి.
కొంచెం సేపు ఆగి మెల్లిగా పాకలో గేదెలకు గడ్డేస్తున్న బావ పక్కకి చేరాడు.
"కొంచెం తాగుడు తగ్గించు బామ్మర్ది. మరీ ఇలా అయితే కష్టం" వెనక్కు తిరక్కుండానే అన్నాడు గోపన్న బావ.
"సర్లే బావ. ఇంతకీ నేను ఎలా వచ్చాను ఇక్కడికి?"
"పొద్దున్న పొలం వెళ్తుంటే ఆ సెంటర్ లో టీ కొట్టు దగ్గర అరుగు మీద పడుకుని ఉన్నావ్. అందరూ ఎవరా అని చూస్తుంటే పోల్చుకుని ఇంటికి తీసుకు వచ్చాను. కంగారు పడకు ఇంట్లో ఎవరూ చూళ్ళేదులే. పోయి టిఫిన్ చెయ్. నేను వీటికి గడ్డేసి వస్తాను."
గోపన్నకి ఇప్పుడు అర్ధం అయ్యింది. పెరట్లో ఒక వేప పుల్ల విరుచుకుని పళ్ళు తోముకుంటున్నాడు. ఇంతలో ఎవరో తనని వెనకనుంచి చూస్తున్నట్టు అనిపించి వెనక్కి తిరిగి చూసాడు. అక్కడ ఎవరూ లేరు. దంతావధానం కానిచ్చి ఇంట్లోకి వచ్చాడు.
అక్క కూర్చోమని చెప్పి వేడివేడిగా ఇడ్లీలు తెచ్చి పెట్టింది. ఆమె వెనకే ఆ పరికిణీ పాప పచ్చడి, మంచినీళ్లు పట్టుకుని వచ్చి వంగి గోపన్న ముందు పెట్టింది.
ఆమె ఇడ్లీలోకి పచ్చడి వడ్డిస్తుందో లేక అతని కళ్ళకి ఆమె అందాలు వడ్డిస్తుందో తెలియట్లేదు గోపన్నకి.
"ఇంకొంచెం పచ్చడి వెయ్యవే మావయ్యకి" అంటుంది వెనకనుంచి వాళ్ళ అమ్మ.
"ఎవరక్కా?" అడిగాడు గోపన్న ఇడ్లీ తింటూ.
"మా అమ్మాయి రా.. పోచమ్మ"
"ఏం చేస్తుంది?"
"ఇప్పుడు తొమ్మిదిలోకి వచ్చింది రా. "
"ఏ మీ అమ్మాయి మాట్లాడదా?"
"అది మాట్లాడటం మొదలుపెడితే నీకు చెవుడు వచ్చేస్తుంది. ఇంకా అలవాటు అవ్వలేదు కదా అందుకే" అంది నవ్వుతూ.
"అక్కా.. కొంచెం పెరుగు, ఆవకాయ పచ్చడి ఉంటే తీసుకురావా?"
"వస్తాను ఉండు" అంటూ లోపలికి వెళ్ళింది.
"ఓయ్.. నీ పేరేంటి?" అడిగాడు ఆ అమ్మాయిని.
" పోచమ్మ" అంది బెరుకుగా.
"పోచమ్మా....? పుంతలో ముసలమ్మని పెట్టుకోపోయావా?" అన్నాడు నవ్వుతూ.
ఆ మాటకి బాగా ఉడుక్కుందేమో నా వంక చురుక్కుమని చూసింది.
"సర్లే ఏడకు సరదాగా అన్నాను. స్కూల్ లేదా?" అని అడిగాడు గోపన్న.
"స్కూల్ ఎప్పుడూ అక్కడే ఉంటుంది. మనమే వెళ్ళాలి" అని అల్లరిగా నవ్వుకుంటూ అక్కడ్నుంచి వెళ్ళిపోయింది.
"అమ్మ దీనెమ్మా.." అనుకుంటూ ఆమె వెళ్లిన వైపే చూస్తున్న గోపన్న "ఏంట్రా దాంతో గొడవ" అన్న అక్క మాటలతో మళ్ళీ ఇడ్లీ మీద దృష్టి పెట్టాడు.
టిఫిన్ చేసి వేడి వేడిగా కాఫీ తాగుతూ బయటకు వచ్చిన గోపన్నకి తన జట్టు పనివాళ్ళు ఊరంతా తిరగడం కనిపించింది.
ఏమయ్యిందా అని కాఫీ గ్లాసు అక్కడ పెట్టేసి వాళ్ళ దగ్గరకి వచ్చి "ఏంట్రా ఏం వెతుకుతున్నారు?" అన్నాడు.
"నిన్నేరా సామి.. నిన్న రాత్రి నుంచి ఎక్కడికి పోయావ్?" అన్నాడు ఆ గుంపులో ఒకడు.
"మా అక్కా వాళ్ళింటికి వచ్చాను రా. నేను తర్వాత వస్తాను లే" అన్నాడు గోపన్న.
"ఎక్కడికెళ్లినా చెప్పెళ్ళరా నాయనా.. సరే మేము పనికి పోతున్నాం" అని వాళ్ళందరూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు.
ఇంతలో ఇంట్లోకి వెళ్తుంటే బావ పొలానికి, మేనకోడలు స్కూల్ కి బయలుదేరుతూ ఎదురొచ్చారు.
ఇంక చేసేది లేక వాళ్ళ అక్కకి పని చేసే చోటుకి పోయి బట్టలు తెచ్చుకుంటానని చెప్పి ఊరి మీద కొంత సేపు పచార్లు చేసి బట్టలు తీసుకుని మధ్యాహ్నం భోజన సమయానికి వాళ్ళ అక్కగారింటికి చేరాడు గోపన్న.

గోపన్న భోజనం చేస్తుండగా పోచమ్మ వచ్చింది. టైం లేకపోవడంతో గోపన్న పక్కన కూర్చోబెట్టి తనకి కూడా కలిపి వడ్డించింది.
పక్కనే మావయ్య ఉండటంతో కొంచెం ఇబ్బందిగా తింటుంది పోచమ్మ.
అది గమనించిన గోపన్న పర్లేదు లే ఇబ్బంది పడకు అని తొడ మీద చెయ్యి వేసాడు.
పోచమ్మకి ముద్ద గొంతులో ఉండిపోయింది. గబగబా మంచినీళ్లు తాగి అయ్యిందనిపించినట్టు అన్నం తినేసి స్కూల్ కి వెళ్ళిపోయింది.
గోపన్న కూడా తినేసి కొంచెం సేపు నడుం వాల్చాడు. 3 గంటలకి మెలకువ వచ్చింది. బయటకి వచ్చి మొహం కడుక్కుని అక్క ఇచ్చిన టీ తాగి అలా బయటకి వచ్చాడు.
అలా వస్తూ ఒక చోట ఆగి చుట్ట కొనుక్కుని కాల్చుకుంటూ ముందుకు నడుస్తున్నాడు.
దారిలో హైస్కూల్ కనిపించింది. దాని పక్కగా ఒక సన్నని పిల్ల కాలువ ఉంది. ఆ దారిలో నడుస్తున్నాడు. ఇంతలో ఏవో కేకలు వినిపిస్తున్నాయి.
ఏంటా అని పిట్టగొడ దూకి స్కూల్ లోపలికి వెళ్ళాడు.
అక్కడ ఒక 10th క్లాసు కుర్రాడు పోచమ్మని ల్యాబ్ పక్కన ఆపేసాడు.
పోచమ్మ తల వంచుకుని "నన్ను వెళ్ళనివ్వు" అని పెనుగులాడుతుంది.
"నాకు ఎప్పుడిస్తావ్ చెప్పు" అంటూ పోచమ్మ స్కూల్ యూనిఫామ్ చొక్కా లోపలికి చేతులు పెట్టి దొరికింది కెలికేస్తున్నాడు ఆ కుర్రాడు.
"నేను ఇవ్వను.. వదులు" అంటూ విదిలించుకోబోయి వెనక్కి తిరిగింది. అంతే ఆమె సళ్ళు వాటంగా దొరికాయి. వాటిని పిసుకుతూ ఆమె గుద్దకి మొడ్డను గుచ్చుతున్నాడు.
"ఎందుకు ఇవ్వవ్?" అంటూ ఒక చేతిని పాంటీ లోపలికి పోనిచ్చాడు.
"నాకు నువ్వు నచ్చలేదు. వదులు" అంటూ గింజుకుంటుంది.
ఇది చూసిన గోపన్న క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా వడివడిగా అడుగులు వేస్తూ వాళ్ళను సమీపించసాగాడు.
"నా లాంటి వాళ్ళు చూడగానే నచ్చరు బంగారం..
చూడగా చూడగా నచ్చుతారు" అంటూ ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెట్టడానికి ట్రై చేస్తున్నాడు ఆ కుర్రాడు.
"నువ్వు కూడా కొట్టగానే చచ్చిపోవు రా...
కొట్టగా కొట్టగా చస్తావ్" వెనక నుంచి ఖంగుమంది గోపన్న కంఠం.
గోపన్నని చూడగానే భయంతో పోచమ్మని వదిలేసి శిలలా నిలబడిపోయాడు ఆ కుర్రాడు.
గోపన్న కళ్ళు కోపంతో నిప్పులు కక్కుతున్నాయి. లాగి గూబ మీద ఒక్కటిచ్చేసరికి గోడకి తగిలి మళ్ళీ వెనక్కొచ్చేసాడు వాడు.
ఈ లోపు పోచమ్మ బట్టలు సర్దుకుని గోపన్న వెనక్కి వచ్చేసి నిలబడింది.
వాడికి ఇంకో రెండు తగిలిద్దాం అనుకున్నాడు కానీ వాడ్ని కొట్టడం సంగతి పక్కన పెడితే కొడతాడు అనే భయంతోనే పోయేలా ఉన్నాడు.
వాడ్ని వదిలేసి పోచమ్మని తీసుకుని ఇంటికి బయలుదేరాడు.
తల వంచుకుని నడుస్తున్నారిద్దరూ.
"థాంక్స్ మావయ్య" అంది పోచమ్మ కిందకి చూస్తూ.
"మనకీ థాంక్స్ లు అవీ అక్కర్లేదు కానీ ఇంకెప్పుడూ అంత ఆలస్యం చెయ్యకుండా ఇంటికొచ్చేయ్" అన్నాడు గోపన్న.
తర్వాత ఇద్దరూ మాట్లాడుకోలేదు.
"ఏంట్రా? ఇద్దరికీ ఎక్కడ జత కుదిరింది. " జంటగా కలిసి వస్తున్న గోపన్న, పోచమ్మలను చూసి వాకిట్లో కల్లాపు చల్లుతున్న గోపన్న అక్కగారు నవ్వుతూ అడిగింది.
"ఇక్కడే దారిలో" అంటూ గోపన్న లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు. పోచమ్మ మాత్రం పుస్తకాలు అరుగు మీద పెట్టి పెరట్లో బాత్రూంలో లఘుశంకకి పోయింది.
రాత్రి భోజనాలు అయ్యాక ఎప్పట్లాగే పోచమ్మా, దానెమ్మ వరండాలో చాప వేసుకుని పడుకున్నారు. పోచమ్మ తండ్రి గదిలో పడుకున్నాడు. గోపన్నని కూడా లోపల పడుకోమన్నాడు కానీ గోపన్న బయట అరుగు మీద చాప వేసుకుని పడుకున్నాడు.
మధ్య రాత్రిలో గోపన్నకి మెలకువ వచ్చింది. కళ్ళు తెరిచి చూస్తే ఎదురుగా తన వైపే తదేకంగా చూస్తూ కూర్చున్న పోచమ్మని చూసి తను కూడా లేచి కూర్చున్నాడు.
"ఏంటే ఇక్కడ కూర్చున్నావ్?" నిద్ర మత్తు వదిలించుకోవడానికి బుర్ర గోక్కుంటూ బద్ధకంగా ఆవులిస్తూ అడిగాడు గోపన్న.
"నిద్ర పట్టడంలేదు మావయ్యా.. అందుకే" అంది అలాగే చూస్తూ పోచమ్మ.
"అయితే వెళ్ళి మీ అమ్మని గట్టిగా పట్టుకుని పడుకో"
"ఊహూ.. నీ పక్కన పడుకుంటే పడుతుందేమో చూడనా?" మత్తుగా పలికింది పోచమ్మ కంఠం.
దీని సంగతి ఇందాకే అర్ధమైనా ఈ కన్ఫర్మేషన్ కోసమే ఇంత వరకు ఆగాడు.
మెల్లిగా తన చేతిని ఆమె తొడ మీద పెట్టి కిందకి పైకి రాస్తున్నాడు. సిల్క్ పరికిణీలో నున్నని ఆమె తొడలు స్మూత్ గా తగులుతున్నాయి. గోపన్న తొడ రుద్దుతుంటే ఆమెకు మెదడు మొత్తం మొద్దుబారిపోయింది. వెంట్రుకలు నిక్కబొడుచుకున్నాయ్.
ఆ తిమ్మిరికి గోపన్న వేళ్ళు లయబద్దంగా తన తొడలను స్పృశిస్తుంటే ఆమె మదిలో సప్త స్వరాలూ మీటినట్టు ఉంది. ఎదలో ఏదో తెలియని ఉధృతి బయటకి ఎగదన్నుకు వస్తున్నట్టు ఉంది.
ఆమె పూకు మధ్యలో మొదలైన సన్నని దురద పోచమ్మని నిలువనీయడం లేదు. గోపన్న తగిలీ తగలని స్పర్శలు ఆమెకు పిచ్చి పట్టిస్తున్నాయి. అంతే ఒక్క ఉదుటున గోపన్న చేతిని తన తొడకేసి బలంగా అదుముకుంది.
ఆమె పిచ్చ ఉచ్ఛ స్థితికి చేరి బలంగా నొక్కేసుకుంటుంది. పసి పిల్లల చేతిలో పామైనా చచ్చిపోతుంది అంటారు. కానీ పోచమ్మ పట్టు అంతకన్నా బలంగా ఉంది.
గోపన్న మోకాళ్ళ మీద లేచి పోచమ్మ నడుము పట్టుకుని ఆమె మీదకు వస్తున్నాడు. పోచమ్మ అంతే మెల్లిగా వెనక్కు వాలి పడుకుంది. గోపన్న మెల్లిగా ఆమె మీద పడుకుని తన బరువుని మెల్లిమెల్లిగా తనపై అనిస్తున్నాడు.
గోపన్న బరువుకి పోచమ్మ కొద్దిగా నేలకు అతుక్కుంది.
కుదుపుల్లో పడ్డ బండి జోకర్లలాగా ఆమె మెత్తని పిరుదులు అరుగుకి అప్పడమయ్యాయి.
బరువు మొయ్యడంలో కూడా ఇంత సుఖం ఉంటుందా అనిపించింది పోచమ్మకి. మెల్లిగా ఆమె భుజాల వెనక్కి చేతులు పోనిచ్చి ఆమె ఎద గుబ్బల మెత్తదనాన్ని తన ఛాతీ స్పర్శతో ఆస్వాదిస్తూ ఆమె లేత పెదాల్ని తన పెదాలతో అందుకున్నాడు. అసలే పైన ఊపిరి సలపని బరువు పైగా ఈ పీల్పుడు ముద్దుకి ఊపిరి తీసుకోవడం కూడా కష్టంగా ఉంది. అందుకే గోపన్న లాలాజలం పోచమ్మ గొంతులో గుటకలు పడుతూ దిగుతుంది. కానీ ఈ ముద్దు ఒక్కటే సరిపోవట్లేదు ఇంకేదో కావాలనిపిస్తుంది. మొత్త ఎగరేసి కాళ్ళు రెండూ గోపన్న నడుము చుట్టూ బిగించింది. గోపన్నని ఏదో చెయ్యమని అడగకనే అడిగినట్టు తన మొత్తను గోపన్న దండంకేసి కొడుతోంది.
గోపన్న ఆమె జాకెట్ హుక్కులు విప్పబోయాడు. వద్దని గోపన్న చెయ్యి పట్టేసుకుంది. గోపన్న "ఏం?" అన్నట్టు ఆమె కళ్ళలోకి చూసి తల ఎగరేశాడు.
"అమ్మ వస్తే?" అంది భయంగా.
"మరి ఇప్పుడు ఎలాగే?" అన్నాడు బుర్ర గోక్కుంటూ గోపన్న.
"విప్పకుండా చెయ్యి మావయ్య."
"ఎహె నీ ....యమ్మా. సర్లే వెనక్కి పడుకో" అన్నాడు మీదికి వెళ్తూ.
పోచమ్మకి సన్నులు బలంగా నిగడ తన్నేశాయ్.
పూకంతా ఆవిర్లు వచ్చేస్తున్నాయి. ఎలా అయినా బొక్క బోరుమనిపించుకోవాలని తహతహగా ఉంది.
గోపన్న పోచమ్మ మెడ మీద వేళ్ళు తగిలీ తగలకుండా స్పర్శిస్తున్నాడు. ఆ స్పర్శకి పోచమ్మ విల్లులా వొంగింది. ఆమె లంగాని తొడల వరకు ఎత్తేసాడు గోపన్న. ఆ కార్యం ఎంత వేగంగా జరిగిందంటే 6లేన్ హైవే మీద లంబోర్గ్ని కారులా దూసుకుపోయింది గోపన్న చెయ్యి. గోపన్న చేతి కరుకుదనం వల్ల ఆమెకు అణువణువూ విద్యుత్ జ్వలించినట్టు అనిపించింది.
గోపన్న మోకాలి దగ్గర చుంబనంతో కార్యక్రమం ప్రారంభించాడు. ఆమెకు అంతా కొత్తగా ఉంది. అలా తొడలను తన పెదాలతో పలకరిస్తూ సృష్టి కార్యం జరిగే ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ ముద్దులు పెట్టుకుంటుంటే ఆమె మెత్తని పూకు మీద లేలేత ఆతులతో పాల మీద మీగడ తొరకలాంటి గట్టిదనంతో అద్భుతమైన రుచిగా ఉంది.
పోచమ్మకి ఆ స్పర్శ వల్ల కలిగిన సుఖంతో పిర్రలు పైకి లేపి గోపన్న తలని ఆమె పూకుకేసి గట్టిగా నొక్కేసుకుంటుంది. గోపన్న ఆమె పూకుని సాంతం మింగేస్తున్నాడు. అలా నాకుతూ ఉండగానే భళ్ళు భళ్ళున ఆమె పూకు గోపన్న నోట్లో వాంతి చేసేసుకుంది. గోపన్న ఇప్పుడు వేలితో ఆమె పూకంతా కెలికేస్తున్నాడు. ఒక పక్క నాలిక ఒక పక్క వేలు కలిసి అమెరికా రష్యా కలిసి ఇరాక్ మీద యుద్దానికెళ్లినట్టు పోచమ్మ కి చుక్కలు చూపిస్తున్నాయి. ఆ దెబ్బకి పోచమ్మ పొత్తి కడుపు బిగపెట్టి మరొక బలమైన భావప్రాప్తికి లోనయ్యింది.
గోపన్న మీదికి జరిగి ఆమె జాకెట్ విప్పుతున్నాడు. ఈ సారి పోచమ్మ ఏం మాట్లాడలేదు. జాకెట్ లోంచి అప్పుడే స్వేచ్ఛగా బయటికొచ్చిన ముద్దుగా ఉన్న రెండు రొమ్ముల్ని నోట్లోకి తీసుకొని తృప్తి తీరా చప్పరిస్తున్నాడు. పోచమ్మలో కామం తారా స్థాయికి చేరుకొంది. రెండు కాళ్ళతో గోపన్న లుంగినీ కిందకి తన్నేసింది. బరువుకి కిందకి వెళ్ళాలో లేచినందుకు పైకి వెళ్ళాలో తేల్చుకోలేక సతమతమవుతున్న గోపన్న దడ్డు లంబకోణానికి 5° అయిదు డిగ్రీల అటూ ఇటులో డోలనాలు చేస్తోంది.
దానిని సరిగ్గా పోచమ్మ బొక్కకు ఆంచి మొడ్డ ముందు భాగాన్ని పూకు అడుగు భాగానికి చేర్చే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు. పోచమ్మ చిన్న పూకు ఆ నల్ల నాగుల్ని తీసుకోలేకపోతుంది.
"సరిగ్గా పెట్టుకో" అన్నాడు పోచమ్మ చెవిలో.
పూకు దగ్గర సర్దడానికి చెయ్యి ముందుకు చాపి మొడ్డ పట్టుకోగానే పోచమ్మకి ఒళ్ళు చల్లబడిపోయింది. ఏంటి ఇందాకటినుంచి దీనిని తొయ్యడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడా అని తలుచుకోగానే ఒక్క క్షణం భయమేసింది.
"వద్దు మావా తట్టుకోలేను" అనేసింది గోపన్నతో.
"ఇంత వరకు వచ్చాక ఆగితే అస్సలు బాగోదు. ఏమీ కాదు కొంచెం ఓర్చుకో "అని అక్కడున్న ఒక పుల్ల ముక్క ఆమె నోటికి అడ్డంగా పెట్టాడు.
ఆమె పూకులోంచి కారిన బంక మొత్తం మొడ్డకు పట్టించి పోచమ్మ పూకు దగ్గరికి తీసుకొచ్చి ఆమె కళ్ళలోకి చూసాడు.
పోచమ్మ తొడలు రెండూ విడదీసి పట్టుకుని కళ్ళు పెద్దవి చేసి భయం భయంగా ఊపిరి తీసుకోవడం కూడా మర్చిపోయి గోపన్న తర్వాత చేసే పని కోసం చూస్తుంది.
గోపన్న రెండు వేళ్ళతో తన మొడ్డ మీద తోలుని వెనక్కి లాగి ఎర్ర గుండుని పోచమ్మ నిలువు పెదాల మీద రాస్తున్నాడు. పోచమ్మకి బుర్రలో నరాలు పిచ్చెక్కిపోతున్నాయ్ ఆ రాపిడికి.
పోచమ్మ ఆ సుఖంలో కళ్ళు మూసుకుని ఉండగా సుల్ల గుంటలోకి నెట్టాడు ఒక్కసారే బలంగా. ఆ హఠాత్పరిణామానికి పోచమ్మకి ఒక్కసారిగా ఊపిరాగినంత పనయ్యింది. ఆ కంగారులో నోట్లో ఉన్న పుల్ల ముక్కని కొరికేసరికి అది రెండుగా విరిగి అవతల పడ్డది. డ్రిల్లింగ్ మిషన్ ఆన్ చేసిన లాంటి శబ్ధం ఒకటి నోట్లో నుంచి 25% బయటకి వచ్చి గాల్లో కలిసిపోయింది.
కళ్ళ కొనల నుంచి రెండు చుక్కల నీళ్లు బయటకి వచ్చి చెంపల మీద నుంచి జారాయి.
ఆమె పూకు గోడలు గోపన్న మొడ్డని ఇరికించేస్తున్నాయి. లోపల మొడ్డ కదలడంలేదు. మొడ్డ బయటకు తీస్తుంటే కత్తితో కోసినట్టు మంటగా అనిపించింది పోచమ్మకి. గోపన్నని కదలకుండా పట్టుకుంది. గోపన్న ఆమె మృదువైన రొమ్ముల్ని
తీసుకుని వాటిని మృదువుగా టికిల్ చేస్తున్నాడు. ఆమెలో ఆ చేష్టలకు చర్మం అంతా సన్నని కంపనలు మొదలయ్యాయి. ఆ పని వల్ల పోచమ్మలో బెరుకు తగ్గి ఆమె పూకు కండరాలను కొంచెం వదులు చేసింది. గోపన్న మెల్లిగా ఆమెను లోపల్లోపలే చిన్నగా కుమ్ముతున్నాడు.
ఆమెలో సన్నని రసధార మొదలయ్యింది. ఆ చిత్తడి నేలలో గోపన్న నాగలి దున్నడం మొదలుపెట్టింది. పోచమ్మకి మెల్లిగా ఆ పోట్లలో సుఖం తలకెక్కడం మొదలయ్యింది. కాళ్ళు రెండూ గోపన్న నడుము చుట్టూ పెనవేసింది.
గోపన్న ఆమె రొమ్ముల కుదుళ్ళు పట్టుకుని పోటులో జోరు పెంచాడు. అసలే అరడుగు పైన మొడ్డ అందులోనూ కన్నె పూకు. దెబ్బ దెబ్బకు ఆమెలో నుంచి 100 కేలరీలు కరిగిస్తున్నాడు.
అరగంట పైగా జరిగిన ఆ యుద్ధంలో పోచమ్మ కన్యత్వం కోల్పోయి ఆమె రొమ్ములు గోపన్న చేతికి బందీలుగా చిక్కి ఆమె పూకులో శత్రు రాజ్యం జెండా ఎగరేయ్యడంతో ముగిసింది.
ఒక 5నిమిషాల విశ్రాంతి తర్వాత మరొక యుద్దానికి తెరతీశారు పోచమ్మ, గోపన్న.
అలా ఆ రాత్రి మొత్తం 3 యుద్దాల తర్వాత కానీ నిద్రపోలేదు వాళ్ళు.
కానీ ఆ యుద్ధాన్ని చీకటిలో నిలబడి మరొకరు ప్రత్యక్షంగా వీక్షించారు. ఆమె పోచమ్మ తల్లి. ఆమె ఆ క్షణం ఏమీ మాట్లాడలేదు.
ఉదయాన్నే గోపన్నకి టీ , టిఫిను పెట్టింది. గోపన్న అది తినేసి "నేను పనికి వెళ్తాను అక్కా" అని చెప్పి లేవబోతుంటే గోపన్న అక్క "ఒక్క మాట " అంది.
"చెప్పక్కా"
" ఇంక మా ఇంటికి రాకు. నీ సామాన్లు తీసుకుని వెళ్లిపో. రాత్రి జరిగిన విషయం మీ బావకి తెలిస్తే అందరినీ చంపేస్తారు. నాకు నువ్వు సమాధానం కూడా చెప్పక్కర్లేదు" అంటూ అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయింది.
గోపన్నకి అదంతా అర్థం కావడానికి అరగంట పట్టింది. ఏంటి ఇలా అయ్యింది అనుకుంటూ పనిలోకి వెళ్ళాడు. వెళ్ళాడే కానీ మనసు అసలు బాలేదు.
సాయంత్రం పోచమ్మ చదివే స్కూల్ దగ్గరికి వెళ్ళాడు. పోచమ్మ ఇంటర్వెల్ సమయంలో గోపన్నను చూసి పరుగు పరుగున వచ్చింది.
పోచమ్మను చూడగానే ఏదో తెలియని మనఃశాంతిగా ఉంది గోపన్నకి. ఆమె కళ్ళలోకి చూసాడు. కళ్ళు ఉబ్బి ఉన్నాయి.
"ఏమైంది?" అని అడిగాడు
"రాత్రి మనం చేసింది అంతా అమ్మ చూసిందంట. నన్ను పొద్దున్న బాగా కొట్టింది. నాన్నకి తెలిస్తే చంపేస్తాడు అని ఏమీ మాట్లాడలేదు కానీ లేకపోతే స్కూల్ కి కూడా పంపేది కాదు" వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ జరిగిందంతా చెప్పేసింది గోపన్నకి.
"మరి ఏం చేద్దాం ఇప్పుడు?" అని అడిగాడు గోపన్న.
"నేను నీతో వచ్చేస్తా మవయ్యా. నన్ను తీసుకెళ్లిపో." అనేసింది.
గోపన్న కూడా అదే నిర్ణయంతో ఉండటం వల్ల వెంటనే ఆ ఊరి గుడిలో పెళ్ళి చేసేసుకున్నారు.
అలాగే మెడలో తాళి బొట్టుతో పోచమ్మ ఇంటికి వెళ్ళగానే అక్కడ పెద్ద గొడవ అయ్యింది. ఆఖరుగా వాళ్ళు "నువ్వు నాకు పుట్టలేదు. ఇక నీకు మాకు సంబంధం లేదు " అని తెగతెంపులు చేసేసుకున్నారు.
పోచమ్మని అలాగే తన ఇంటికి తీసుకెళ్లిపోయాడు గోపన్న. కొన్నాళ్ళ కాపురం తర్వాత వాళ్ళ ఊరిలో ఒక లోకల్ లీడర్ పుట్టిన రోజు సందర్భంగా రక్తదానం చేసాడు గోపన్న. అంటే ఆ లీడర్ కోసం కాదు. వాళ్ళిచ్చే డబ్బు, మందు, బిర్యానీ కోసం.
రెండు రోజుల తర్వాత గోపన్న ఫోన్ కి ఒక కాల్ వచ్చింది.
ఎత్తి అవతలి వ్యక్తి చెప్పిన మాటలకి కుప్పకూలిపోయాడు.
ఆ ఫోన్ చేసిన వ్యక్తి ఆ పక్క ఊరి గవర్నమెంట్ డాక్టర్. గోపన్న ఇచ్చిన రక్తం శాంపిల్ పరీక్షించిన ఆయన గోపన్నకి AIDS ఉందని నిర్దారణ చేసి ఆ బ్లడ్ బాటిల్ మీద ఉన్న గోపన్న నెంబర్ కి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పాడు. ఆ రోజు రాత్రి వరకు తాగుతూనే ఉన్నాడు గోపన్న. అసలు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.
బాగా ఆలోచించిన తర్వాత ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాడు.
తర్వాతి రోజు పోచమ్మని తీసుకుని వేరే ఊరు వెళ్తున్నాం అని చెప్పి ఒక నిర్మానుష్య ప్రదేశంలో తల మీద పెద్ద రాయితో మోది శవాన్ని గొయ్యి తీసి కప్పెట్టేసి వచ్చేసాడు. తర్వాత కొన్ని రోజులకు కళావతి ఇంటికి వెళ్ళాడు.
మొదట్లో అందరూ వెళ్లిపోమన్నారు. కానీ కళావతి, ఆమె తల్లితండ్రులు పిల్లల భవిష్యత్ కోసం ఆలోచించి గోపన్నతో పంపేశారు భార్యా పిల్లల్ని.
కానీ వాళ్ళకి భవిష్యత్తే లేకుండా చేస్తారని అర్థం కాలేదు వాళ్ళకి. ఆ రోజు రాత్రే వారికి ఆఖరి రాత్రి అని తెలియని ఆ అమాయకులు కడుపు నిండా సుష్టుగా భోజనం చేసి ఆదమరచి నిద్రపోతున్నారు. కళావతి కూడా గోపన్న కోసం చూసి చూసి అలాగే కూర్చుని నిద్రపోయింది. రాత్రి 12 అవుతుండగా వచ్చాడు గోపన్న నిండా మందు మత్తులో చేతిలో బారెడు కత్తితో..
మెల్లిగా తూలుతూ నడుస్తూ భార్య దగ్గరకి వచ్చాడు.
"కళా.." అని పిలిచాడు.
ఆ శబ్ధానికి మెలకువ వచ్చిన కళావతి హా అంటూ పూర్తిగా కళ్ళు కూడా తెరవలేదు. మొగుడు ఏం చేస్తున్నాడో అర్థం అయ్యేలోపు కత్తి కంఠాన్ని రెండు తునకలు చేసేసింది... కూతుర్ని కూడా అదే కత్తికి బలి చేసి పొలం వెళ్ళి తన తనువు కూడా చాలించేసాడు.
మూర్ఖత్వం, పశు ప్రవృత్తి గల గోపన్న తనతో పాటు తన కుటుంబాన్ని కూడా మురికి గుంత లాంటి సమస్యల్లోకి నెట్టాడు